Zemheri liginde vurdu Aşkın gönlümün kıyılarına

alaca karanlıktaki ay gibiydi yüzün

ışıltısından gözlerim kamaşırdı her gece

kimi zaman hüzün kaplardı içimi kimi zaman sevinç

en çokta yokluğun yaralardı

saatlerce izlerdim cansız resmini ben ağlardım o gülerdi heyecanlarımız vardı birlikte paylaştığımız

sen ne zaman elimi tutmak istesen ben bir bahaneyle kaçardım zamansızdı sevdam

belki bin yıla yakındır yaşadıklarım

belkide ölüm karşılar soğuk yüzümü bilmiyorum

ben meçhule yazıldım

adım isimsiz kahraman

sen ki

bende çoğaldıkça büyüyen büyüdükçe efsaneleşen

gönlümün kahramanıydın

ben susardım sessizce sen giderdin sessizce..!!

>><hazan>><