"Kimi kadınlar vardır onlar bir başınadır ve bir başına ayakta kalmak zorundadır.

Tozpembe hayalleri de vardır ama önce gerçeklerle yaşarlar ve çocukluklarının pembe kurdelelerini hep içlerinde taşırlar.

Kadınlar vardır onlar hiç masallarda ki gibi "prenses" olmadılar çünkü hayatın gerçek yüzünün hayat bilgisi dersinde ki kadar güler yüzlü olmadığının ayakta kalmak için bir başlarına yürürken farkına vardılar.

Kadınlar vardır onlar güçlü görünmek zorundalar.

Çünkü karşılık beklemeden, ellerini tutan "eller" hiç olmadılar..."