Artık dünyanın neresinde bir çocuk ölürse orası Gazze'dir.

Bir Bebek bir yaşına girerken ağzında emzik değil, kurşun taşıyorsa orası Gazze'dir.

Bebeklerin uykulu gözleriyle annelerinin memelerini ararken, kor gibi yanan namluları emmeye başladıkları yerin adı Gazze'dir.

Okula gitmek için erken kalkmış ve saçlarını Ören annenin parmaklarından sızan merhameti kana kana için kız çocuğu, henüz evinden çıkmamışken damlarına düşen bir bombayla birlikte duvarın altında kalıyorsa orası Gazze'dir. Çocuk bir varilin arkasına sığınmaya çalışırken, kurşun önce saklanıp, çocuk kafasını uzattığı anda alnından sobeliyorsa orası Gazze'dir.

Okulun bahçesinde ip atlayan kız çocuğu tam gökyüzüne yükselmişken, kurşunlar gri kanatlarıyla gelip kızı başka göklere kaçırıyorsa orası Gazze'dir.

Artık dünyanın neresinde bir çocuk ölürse orası Gazze'dir.

Gazze çocukların öldüğü yerin adıdır bundan böyle.

Bir çocuk sıtmayla, tüberkülozla, yüksek ateşle ve daha bilmem hangi hastalıkla ölürse ölsün, öldüğü yer neresi olursa olsun, biz oraya Gazze diyeceğiz.

Duvarların çepeçevre sardığı bir ölüm kampına dönüştürülen Gazze'de, çocuklar ölmeye devam ettiği sürece hiçbir masal tamamlanamayacak, hiçbir çocuk şarkısı melodisini bulamayacak, hiçbir oyunun sonu gelmeyecek, hiçbir top zıplamayacak, hiçbir tebeşir tahtaya yazmayacak.

Çocukluk dünyasına dair hiçbir renk gerçek yüzüyle insanların gözüne görünmeyecek bundan böyle.

Çocuklar eksildikçe, eksilecek herkes ve herşey...