işte bu kadar..

Sevgilim.

Birine "Sevgilim" dediğin zaman, yanında gözlerinin içine bakmaya utanmayacaksın. Öyle romantik fısıldaşmalarmış, el ele tutuşup bakışmakmış bundan ibaret olmayacak. Deli gibi seveceksin, yağmurun altında el ele tutuşup koşturabilecek kadar çılgın; sonra hasta olduğunda sürekli "Ìlaçlarını aldın mı?" diye kontrol edecek kadar aşık olacaksın. Gözlerine bakmaya hem kıyamayacaksın, hem de doyamayacak...sın. Kollarındayken kendini çok iyi hissedeceksin. Onun yanında istediğin kadar saçmalayıp istediğini söyleyebileceksin, öyle ağır başlı takılmaya falan çalışmayacaksın rezil olmamak için. Bazen dizlerine yatip hayal kurabileceksin. Tek bildiği kelime oymuş gibi sürekli "Aşkım" diye seslenmeyecek. "MELEĞİM" diyecek sana mesela. Derdin olunca gidip anlatabileceksin, o da sıkılmadan dinleyecek. Yardım edecek. Sana sadece "Sevgili" değil, "Arkadaş, abi, sırdaş" olabilecek. Tutku, şevkat, sevgi her şeyden biraz barındırabilecek içinde. Ve öyle sebepsiz yere gitmelere de kalkışmayacak. Çünkü giderse öleceğini bilecek. O da sensiz yaşayamayacak. Sen ona ihtiyaç duyduğun için değil, kendisi sana muhtaç olduğu için kalacak. "Ben gidiyorum" dediğin zaman, "Hayır kal seni yanımda istiyorum" diyebilecek kadar cesur olacak. Geçmişinin nasıl olduğunu, ondan önce kimlerin gelip geçtiğini umursamayacak. Çünkü kalbinde tek olduğunu bilecek. Hayatını seninle geçirmekten de öte, O'nun hayatının tamamı "Sen" olacak. Senin olacak; seninle olacak..