Hayatı iki bölüme ayırırsak,yada insan düşüncelerini.Kimi insan hayatı garantilemişçesine,plan program dahilin de gelecek planları yapar ve herzaman kendini hayatı erteler doğru adımlarla ilerlemek adına.Peki bu doğru bir davranış şeklimidir,bana göre değil.Hiç bir şekil de saniyeler sonrasına garantisi olmayan bir hayat için hayatı yaşamı ertelemenin ne anlamı var.Ne olacağını değil,ne olduğuna bakanlar,yargılayanlar,hor görenler,küçümseyenler.Unutulmamalıdırki hepimiz bu hayatta potansiyel bir suçlu engelliyiz.Sağlam bir bedene,suç işlemeyecek kadar mükemmeliyete sahip olabilirsiniz.Allah korusun yarın yolda yürürken bir kazaya neden olabilir,bir katil damgası yiyebilirsiniz.Yada başınıza herhangi bir kaza hastalıkta gelebilir garantisi varmı?..Ben mükemmelim hata yapmam diyen insanlar,insan Beşer_ül şaşar,hataya düşebilir,Rabbim kimseyi şaşırtmasın ve bana olmaz demeyin.Diğer bir kısım da hayatı akışın da yaşar,yarını düşünmeden ve en mutlu insan odur aslın da.Hayatı ertelemez plan programla kendine de başkasına da zehretmez.Siz hernekadar umursamaz bencil deseniz de en mutlusu odur ve çevrenin insanların ne dediğine aldırmadan hayat benim hayatım diyerek.Sizce doğru bir davranışmıdır kısmen.! Konuşan insanlar,mutsuzluğunuzu üzüntünüzü paylaşıyorlarmı? ve hayatınızın neresine kadar varlar.! Siz siz olun garantisi olmayan bir hayat için çok da uzulmeyin mutluluğunuzu,yaşantınızı ertelemeyin,yarın çok geç olabilir..!!