"....Saçlara düşünce yada gidince aklar,

Çocukları güvence altına alıp gitmeli bu şehirden.

Kavgasız,Her sabah cinayetle uyanılmayan,Sessiz bir yere gitmeliyiz.

Geceleri balkonda denizi seyredip,Sandalyelerimizde sallanmalıyız.

Eve gelip benden kahve istemelisin.

Çocuklar gelmeli ziyaretimize,

Geçmişteki hareketli günlerimizi anımsamalıyız.

Öyle sevmelisin ki beni,Bu yazdıklarım korkutmamalı seni,

Tebessümler açtırmalı yüzünde.

Birgün bu hayatı bırakıp giderken,

Sadece mutluluk olmalı yüzümüzde

Birbirimiz sevmenin gururu olmalı “HERŞEYDE”….C.Yücel