`kendini diyalog sanan monologlar`

+dayanılmaz mı oluyorum?

+duvarlarım mı yüksek, kalın mı yoksa?

+neyden kaçıyorum da, kaçırıyorum kendimi?

-kendimi koruyorum;

dokunulmaktan da, zevk almaktan da.

aşktan da korkuyorum, aşkın altında kalmaktan da.

+yüreğime dokun, istiyorsan acıt canımı,

"hayat zaten acı" arabeski yapmayacağım,

hayat çok çabuk geçiyor, olduğunu hatırlatacağım.

-huzur istiyorum, onu arıyorum, böyle mutluyum.

+huzur deniz kenarında yakamozda,

orman içinde çalılıklarda da var, senin olmayacağın yerde

sessizliğin ne anlamı var!

-ne kadar güzel olabilir uzaktan,

ne kadar sevebilirsin beni, dokunmalarını ne kadar hissettirebilirsin?

+hasret de güze, sıla da. sen sevmeye başladıysan beklemek de güzel,

yalnızca teninde tuz, nefesinde sesin bile yeter, o an kavuşunca.

- zincirlerim yok benim, özgürüm.

imkânsız aşklara açık benim hayatım,

ya ben seçmesini bilmiyorum ya saf bir aşığım.

+hoş geldin, her nasıl ve nasıl geldiysen,

ne görecek ve ne bulacaksan;

kimi biraz huzur, kimi biraz arzu,

kimi biraz hüzün, ama yine de mutluluk!.