Zamanın birinde zengin bi hanede sofralar kurulur,bugünü nü yarını düşünen, açı toku tası tabağı, kaşığı kepçesini, kapan bir izdihamla sofralara oturur,beklerlerki hane sahibi konuşmasını yapsın kazanın kapakları açılsın..düğünmüdür cenaze evimi,tencereler bosmu dolumu bir bilen yoktur..evin beyi derki "helaliyle haramıyla nefsimi pişirdim buyrun beyler,yiyiniz.." kimse bişey anlamaz ama pekte umurlarında da olmaz..işte o kapakların açıldığı,birilerinin doğruları yanlışlarını nefislerimize pay biçtiğimiz demde,halil ibrahim sofrasındayız..