Üzdüler dimi seni, kırdılar, canını sıktılar. Bırakıp gitmek istedin ne varsa. "Lanet olsun" dediğin anlar oldu mutlaka. Gözyaşın aktı, annenin öpmeye kıyamadığı yanaklarına. Çıkmak istemedin evden, bazen sarılıp yastığa. Kimsede hissedemediğin sıcaklığı aradın yatağında. Üstüne üstüne geldiler, anlamını yitirdi sevdiğin ne varsa. Yaklaş bişey söyleyeceğim kulağına; "boşver anlamaz onlar halden" Sen kendine iyi bak, iyi beslen, sıkı giyin, çorapsız yere basma. Gördün işte kimsen yok senden başka. İçindeki çocuğun ellerini bırakma...... Ve sıkı sarıl inandıklarına...!