Yaşamın içinde öyle bir noktadayım ki yoksa nokta mı bende,yok mu bunun bi sonu bi çaresi. İçime sığamamayı bunu ifade edememeyi,savrulmayı,amaçsızlığı,boşlukta görebildiğim tek şey bir el ve uzanıyorum uzanıyorum da tutamıyorum.Acıyı iliklerimde hissedip tarifini yapamamak.Göz yaşım yanağımda donmuş,meğer acı benim bir parçam olmuş habersizce.