Nasıl’mı sevdim?

Senin: “SEVİYORUM” deyişlerine benzemez, benim’ki…

O kadar “DERİN'dir’ ya, “SEVİYORUM” demekle bitmez..

Ne, yağmur yağmasıyla, “SEL” olur,

Ne’de, depremlerle “YERLE BİR”…!

Benimki, daha “BÜYÜK” işte…

Canın yanar, “sesin” çıkmaz…!

“Gözün” dolar, “yaşlar” akmaz..!

Bir’de, “ANLATMAK” istersin, “ANLAYANIN” olmaz...

Ben bir kere “ÇOK SEVDİM”.

On üç kelimelikti benimki si..

Ne, “azlığı” vardı, ne “çokluğu”…

Dedim’ya; “ben” bir kere, “ÇOK SEVDİM”..!.