Düşünüyorum , gozlemliyorum , hissediyorum... ruhu acıyan insanlar var. Yaralanmış, terkedilmiş, kırılmış , yok sayılmış , inancını kaybetmiş vs.... Bakıyorum , anılara , yasanmisliklara kıymet kalmamış. Insana değer kalmamış. Kolay silinir , kolay yok sayılır olmuş herkes... insanların birbirine tahammülü kalmamış. Herkes hayat mücadelesinde kendine hakli ve hakkı gördüğü bir yer bulma derdinde. Ben soyliyeyim de siz ciddiye almayın yine... yapmayın kimseyi kendini değersiz hissettirecek kadar acıtmayın... Herkes mutsuz... mutlu insanlar görmek istiyorsak, mutlu olmak istiyorsak eğer mutlu edebilmeyi de biliyor olmamız lazım. Kimseyi kirmayin, kimseyi parcalamayin... etrafinizda paramparça ruhlar dolu zaten bir de siz uzmeyin....