"Beni kıranlar bilmiyorlar ki ben emanetçiyim sadece. Sahibi Yaradan’a verecekler acıttıkları bu kalbin hesabını! Ben hiçbir şeyi unutmam. Hiç kimseyi de unutmam. Herhangi bir olayı unutmadığım gibi herhangi bir konuda herhangi birinin bana nasıl davrandığını da unutmam. Ben gerçekten unutmam. Hem de hiç unutmam. Bir beyaz kâğıttı içim. Kimleri nasıl hatırlamam gerektiği ne benim seçimimdi ne de tercihim. Bugün kimi nasıl hatırlıyorsam, nedeni; kalemi kimin nasıl tuttuğudur ellerinin. Çekildim kabuğuma, buradan bakıyorum dünyaya. Çok şey kaçırdığımı sanmıyorum duymadığım fazladan üç beş yalandan başka! Tuttum, dilimin ucundakileri; yuttum, söylemek istediklerimi. Sustum, anlatmak istediklerimin öğrendiğimde dinlenmediğini… Vazgeçtim bugüne kadar önemli olan ne varsa... Önemli de değiller zaten bundan sonra... Her bir adımda biraz daha geride bıraktığımda, anlayacaklar olmasalar da olurdu hayatımda. Keramet kendilerinde değil ve ben değer verdiğim için önemlilerdi ama beni tıka basa doyurdular yer kalmadı tek lokma yalana..."

CihadKök

Hayırlı Geceler...