Bazen Öyle Bir Noktaya Geliyorum ki;

Bir Çok Şeyin Adını Koyamaz Oluyorum..

Dost, Düşman, Aşk, Öfkem ve Neşem Hepsi

Birbirine Karıştı..

Net Olan Bir Şey Var ki;

Kalbim Yumuşadıkça İnsanlar Daha Bir

Acımasızlaşıyor..

İşte Bu Yüzden Artık Kabuğum Daha Bir Sert..

Attığım Adımlar Ürkek ve Yavaş..

Hayallerim Sınırlı..

Kalbimin Anahtarı ise Sadece Samimiyet..

Gerisi de Allah’ a Emanet..