İnsanoğlu Hep bir arayış icindedir. Kimi zaman dost, kimi zaman sevgili, kimi zaman da sadece yanında olan sıradan birini ister. Oysa etrafımız ne kadar kalabalık olursa olsun, özde yalnız değil miyiz?

Hepimizin kendinden bile sakladığı bir sırrı, her gece yattığımızda sessizce attığımız çığlıkları yok mu? İnsanın en yakını önce kendisi değil mi? İnsan kendine ne kadar dürüst olursa o kadar kabullenmiş, ne kadar kabullenmiş olursa o kadar mutlu, ne kadar mutlu olursa da o kadar cesur olur ve cesur insanlar korkularının üstesinden gelirler. Yalnızlık korkusunun bile.