Bu yalnızlık farklı bir şey olmalı

İnsanın gurbetine yazılı

Sen gittiğin günden beri

Sahildeki o çay bahçesine hiç gitmedim

Hiç el sallamadım o günden sonra gemilere

Martıları fark etmedim,

Gece sokak lambasının etrafında gezinen kuşları

Yokuştan aşağı iniş kolayda

Çıkarken fark ettim yanımda sen olmadığını

O eski konağın da önünden geçmiyorum artık

Alış veriş yapmayı da bıraktım köşedeki bakkaldan

Kınalı tepede uçurtma uçurtmayı

Dilenciye de para vermez oldum

Geçen gün kovaladım falcı kadını

Ve benzin döküp yaktım

Sahildeki tüm kayıkları

Kıskandım sen olmayan sensiz kıyıları

Sen giderken

Mahmur besteler dökülmüştü dudaklarımdan

Ve içimdeki sancılardan ipe sapa gelmez kahramanlar doğmuştu

Gece gördüğüm her sarhoşu dövdüm

Her meyhaneyi taşa tuttum

Senin oturduğun banklara

Hiç kimseyi oturtmadım

Uçurumlara koştum

En yüksek yerden balıklama atladım dalgalara

En derin yerlerde yüzdüm

Meydan okudum köpek balıklarına

Vardım evinizin karşısına her gece

Oturup sabaha kadar seyrettim yıldızları

Hiçbir yıldız iştirak etmedi sensizliğime

Alay edecek cesaretleri yoktu belki de

Her sabah namazı ezanını dinlerken

Oturup taşların üstünde

Ötelerden bir ses geldi,

Haydi camiye

Gidip kıldım sabah namazını camide

Bir garip oldum, uçtum derin dehlizlere

Okyanuslar geçtim,

Kıtalar atladım

Beynimde deprem

Ah ulan ah dedim

Bir faninin ardından gittin de bunca yıl

Bak ne geçti eline

Vah bana vah bana

Aha bunu yaz artık buraya

Ölümsüzlük te uçmak var artık nice uçurumları