• Necdet

    Köpek ısırığı gibisin sol kolumun can atan damarında

    Devasal hoyratlığın yine perdesiz gözlerimin ışıksız odalarında

    Noksansın, ama bir yerlerden gelip var oluyorsun yüzümün buharında

    Memleketimdin, gidip el oldun hiç hissedemediğin diyara

    Köprücük kemiğine parmaklarımla asla yürüyemeyeceğim kadın

    Ben işlediğin günah, sen ise heyecanla okunan kitabın sayfaları

    Yıpranan ve yok olan saç telleri gibisin, bulutsuz ve darmadağın!

    Sen gelemediğin ben, ben ise kendimi parçaladığım akşamın ilk ışıkları

    Keskin bakışlı, gecelerin arasında kaybolan sisli iki kaş

    Yağlı urganı boynuma geçirdiğim ama düşünmeden geçemediğim yoldaş

    Rengârenk yollar, kırmızılı geceler bize hep tuzak

    Vuslatlar, hasret gidermeler, göz göze değmeler bize hep ırak

    Zorba olmadan emek göstererek elde ettiğimiz güzellikler hep ahir

    Gidişin öyle oldu ki hep aklımı zeytin ekmekle yediğim peynir

    Hicazsın bana, ayaklarımda ki prangalar gibi esir

    Anarak yaşayan fakat yanarak ölen şair.

Kommentare