
Seninle görmeden sevmeyi,
dokunmadan hissetmeyi öğrendim ben.
Hiç göremediğim ama daima hissettiğim
gözlerinden bir yudum nefes alıp sana yazıyorum yine.
Yürek murekkebiyle yazılmış onca karalamaya inat,
seni yazıyorum satırlarımda
SEN VE BEN.
Iki ayrı kentin sabahında aynı güneşle uyanan iki sevdalı.
... Imkansızlığın içinde, yokluğun acı nefesinde
"SEVGIYI" soluyan iki yürek.
Boşver geceyle güneşin birbirlerini sevmesi gibi
imkansız olsada aldırma.
Biliyormusun " AŞKIMMMM''yağmuru dilenen kuru toprak gibi
her sabah hiç bilmediğim nefesini soluyorum ben
güneşi bekleyen kuru yaprak gibi
akşam kızıllıgında gelecekmissin GİBİ
ben hep SENI BEKLIYORUM
Comments