Ah karanlık bır tek sen bilirsin sırrımı, bır tek sen kucagını acardın bana, hanı olur ya herkesten sakladıgım o sessiz aglayısları yastıgı yırtarcasına basını gomdugumu.. Bır tek sen duyarsın feryadımı,sessiz ama hıckırıkların kalabalık.. Umudun yok olur hayata karsı.. Yaslarım yuregimdekilerin sadece yarısı,daha ne fırtınalar kopuyor yuregimde karanlık,etraf yuregim misali dagınık.bir yandan yasl...ar bir yandan ıse sessızlık boguyor benı..konusamıyorum dilim tutulmus sanki.belki de yine firara düsmüşüm haberim yok!.mutluluk yok zulmeden ne cok ah karanlık ya bir gün sende bitersen? Sahte aydınlıklara sende birgün beni kole edersen? İste o zaman bende esiri olurum bu yalanların.. GEL me! Aydınlık.. Asıgıyım ben KARANLIKLARIN.