Seninle aramızda saat farkı değil şehir farkı vardı sevgilim. Ne yazık ki hiç göremedim yıllarca kaldığın odanı. Eşyalarının dağınıklığını. Ama hepsinin yerini ezbere biliyordum sanki. Çünkü seni seviyordum. Kilometrelerce uzağından hissediyordum seni. Hiç görmediğim, hiç gitmediğim, tek bir sokağını dahi bilmediğim bir şehir de nefes alıyordun. Aynı nefesi içlerine çekiyorlardı seninle başkalar

ı. Kıskanıyordum. Aşk dokunmak değildi. Aşk sarılmak değildi sadece. Aşktan da fazlasıydı bu. En fazla, çok daha fazlasıydı. O yüzden ayrılığımız da da acıların en büyüğünü yaşadık. Seni görmeden sevmiştim çünkü ben. Gelemediğim şehrini, Kalamadığım evini, Sarılamadığım bedenini sevmiştim. ikimiz yarım kaldık.. İçimizden yarım kalan tüm yaşanmamışlıkları öldürdük. Ve ben tek bir şey için yaşadığımı sanıyordum daha düne kadar, Bir bardağı bile nasıl tutup su içtiğini görmemişken, Ellerimi tutacağın günün hayaliyle yaşıyordum ben ...