Adını koyamadığım bir şeydin sen kimi zaman övündüğüm kimi zaman avunduğum. Hiç unutmadığım hep yüreğimde taşıdığım tanımlayamadığım HERŞEYSİN SEN!

Özlem gibi ibadet gibi adını bile yazarken titriyor ellerim seni duyduğum anda kendimi unutuyorum. Çünkü seni kendimden bile kıskanarak seviyorum. Islak bir hayal olursun bazen gözlerimden yanaklarıma sızarsın silmeye bile kıyamadığım HERŞEYİMSİN SEN!

Bazen en güzel rüya olursun görmeye doyamam seni.

Bazen en sevdiğim şarkı oluyor adın dinlemeye DOYAMIYORUM SENİ!

İşte böyle bir şeysin desem yetmez. Bir lisan değil bin lisan anlatmaya yetmez seni.

Anlatılamayan bir şeysin anlatamadığım HERŞEYİMSİN SEN!

Dedim ya bir şarkı gibi dilime dolanıp gün boyu söylediğim

Bir rüyasın sen geceler boyu beklediğim.

Tepeden tırnağa sana vurulmuşum desem yalan olur

Yalan dediğim bir gerçeksin yani HERŞEYİMSİN SEN!

Tanrıdan bir armağan isteyebilseydim eğer bir değil bin kez dilediğim olurdun sen!

İşte bunların hepsi ADINI KOYAMADIĞIM BİRŞEYSİN SEN!

Bildiğim ama konuşamadığım bir lisansın

Görebildiğim güzelliklere benzetsem de seni göremediklerim kadar özelsin.

Bilmem ki seni sana nasıl göstersem de benim duygularımı anlayabilsen

Bir emsalin daha yok ki seni sana tarif etsem. Zamanlar yetmez seni yaşamak istesem

En güzel çağlarımda deli dolu çığlığımsın sen

Sen benim alışkanlığım unutkanlığım ve yaşayamadığım arzularımsın.

Damarlarımda kan diye dolaşıp aslında tüm benliğimi kaplamış olan HERŞEYİMSİN SEN!

Adını koyamadığım şiirlerime sen diyorum çünkü seninde adını koyamıyorum.

Sana bendeki seni ne kadar anlatabildim bilmiyorum.