Gül

Gülün tam ortasında ağlıyorum 

Her akşam sokak ortasında öldükçe 

Önümü arkamı bilmiyorum 

Azaldığını duyup duyup karanlıkta 

Beni ayakta tutan gözlerinin 

Ellerini alıyorum sabaha kadar seviyorum 

Ellerin beyaz tekrar beyaz tekrar beyaz 

Ellerinin bu kadar beyaz olmasından korkuyorum 

İstasyonda tiren oluyor biraz 

Ben bazan istasyonu bulamayan bir adamım 

Gülü alıyorum yüzüme sürüyorum 

Her nasılsa sokağa düşmüş 

kolumu kanadımı kırıyorum 

Bir kan oluyor bir kıyamet bir çalgı 

Ve zurnanın ucunda yepyeni bir çingene 

Cemal Süreya