ateştin kordun...

Bu gece sen onun yüzüne açılmaz bir kapı kapattın. 

Kirli, paslı menteşelerin sesinde sıkıştı yüreği 

Kirpikleri hissetti yokluğunu 

Büktü boynunu deprem bu… 

Aylar sonra bir oda dolusu yalnızlığıyla sokaktaydı 

Sicim gibi bir yağmur yağıyordu. 

Bir kenti boydan boya temizliyordu 

Sokakta kimsecikler yoktu 

Köpekler bir köşeye sinmiş onu gözetliyordu 

Kirliydi yaşamaktan utanıyordu 

Tit tir titriyordu yüreği 

Yaralı bir güvercin gibi… 

Oysa bu yürek bir zamanlar 

Güneşe ateş vermiş cehennemde buz satmıştı 

Şimdi köpekler onun için ağlıyordu. 

yorgundu, konuşamıyordu. 

Şu hayatı sırtından atamıyordu, 

Yerde kuru bir ayrılıkla bir kuş ölüsü yatıyordu 

Bir deli rüzgar ellerindeki tozu aldı 

Ne bir dost kaldı yanında, 

Ne de bir düşman aklında… 

Zor bir gün Önünü göremiyordu 

İnsanlar çığlık çığlığa yüzünü seçemiyordu 

Gözlerinde aşksız ayrılık vardı 

Kirpiğinden yüreğine saplanan 

Paslı bir tren gibi geçip giden ellerinde. 

Bir yalnızlık adımlarıyla büyüyen 

Belli değildi kimin sevdası kimin yüreğinde 

O aşkını taşırdı hayatın ta orta yerinde 

Sırtında ayrılık dilinde küfür 

Ben gidiyorum sen uyuyorsun. 

Pahalı bir kedi gibi sıcacık hayellerinin dibinde, 

Ben sokakta dövülmüş sahipsiz bir köpek gibiyim. 

Ben gidiyorum sen uyuyorsun 

Ben gidiyorum sen susuyorsun. 

Susmanın güzelliğinde suskunluğunla boğuluyorsun 

Siliyorum dudağında kalan yalanı 

Yalan doğuruyorsun,dokundukça ellerimde çoğalıyorsun. 

Ben geldiğim yoldan; 

Geldiğim gibi acılara bezenip 

Ayrılığı bir gelin gibi süsleyip gidiyorum 

Bir kapı kapandı 

Bu gece benimde gözlerimin içine 

Kirpiklerim hissetti yokluğunu 

Büktüm boynumu deprem bu. 

Tenime değdim kokun sinmiş mi diye 

Sol elime baktım; bahar gibiydin 

Avucuma kuşlar kondu parmağıma yıldızlar 

Bir nehir oldun aktın gittin 

Sağ elime baktım; Cehennemdin ayrılıktın kordun 

Deprem bu bir hayat yandı bitti kül oldu 

Adaklar yüreğimden geçip gitti 

Tutabilseydim birini 

Korkmadan kesebilseydim eğer 

Biliyorum gelecektin 

Zoruma gidiyor zor bir gün 

Biliyorum zorla güzellik olmaz 

Oysa çirkin olmak vardı 

Kovsanda kapından gitmemek vardı 

Ama bir yüzün vardı; ellerimde kaybolan 

Öyle bir küçüldümki; artık büyüme zamanı 

Ey sevdalılar; eydostlar; 

Var olan bütün güzellikler 

Yürüyemediğim parke taşları patika yollar 

dağlar,taşlar elveda 

Elveda ey sahil kasabaları gidemediğim köyler kentler 

Ey sırtında hayatı taşıyan insanlar 

Ey gagasında son bir tebessüm kalan martılar 

Ey ölmüş çocuğunun alnını öpen analar 

Siz kalın sağlıcakla 

Ben gidiyorum 

Gözlerinizden akan iki damla isyan olsun 

Bu bana yeter elveda yaralım elveda 

Kırkıncı kapıyı kapadım elveda.. 

Daglarin Mektebi bi baska.