Fani Dünya

İlk günden alıştığımız emektar aydınlık, 

Anne yüzünde, dost yüzünde, evlat yüzünde; 

Her sabah başlayan şeye doymadık, 

Düşümüz gerçeğimiz ne varsa yeryüzünde. 

Gökyüzü belledik şu ürperen maviliği, 

Başımız darda kalınca el açtığımız yer; 

Gökyüzüdür avutan akıllıyı deliyi, 

Gökyüzünde bulutlar uçurtmalar ümitler. 

Her mevsimiyle insanı ayrı ayrı saran, 

Bunca güzelliği nasıl koyup gideceğiz; 

Yaman çalacak o çalmayası saat yaman, 

Geçmiş ola bir kez yumuldu mu gözlerimiz

Cahit Sıtkı Tarancı