Önce mavilerini vurdular kentin,

Gecenin soluklarına yığıldı yangın soluklarımız,

Eski bir çerçevede poz vermekten öte gitmedi dostlar,

Yalnız martılar şahitti parmak uçlarımızdaki yıldırımlara

Bir ölünün karnında geçirdik bulutlardan uzaklığımızı,

Ne değişti bunca yıl

Akşamcı olmayan kuşlar mı çoğaldı gökyüzünde,

Durgun bir göl oldu yalnızlığımız,

Beyaz rengini döktü saçlarımıza kefen,

Geç kalmış sevgilerle

Yüreği ağzında koşan bir çocuk zaman

Portakal bahçelerine mi düşürdü utancını güneş,

Dağlar ustura ağzında kesilirken

Süte kesmiş memelerden kan damlar insanın diyarına

Bir cenazenin geç kalmış sahiplerini vurmadan haydutlar

Hangi mevsime transfer oluruz asude bir ömürden,

Hangi çiçeğe iltica diye sığınırız hüzünleri eskitirken

Ağaçlar köklerini iyice derinlere salarken

Yazıları silinmiş mezar taşları tüm kuşlarını,

Üstümüze dökerken.

Fırat hız bulup yüreğimizde akarken,

Dicle bir figan edip ardımızdan gelirken

Şimdi aklımı alıp deliler kuyusundan

Yıldızlara çıkıp oturmazmıyım.

Merhaba deyip güne totemlere kafa tutmazmıyım

Tüm putları kırıp İbrahim adına,

Kendimi ateşe atmazmıyım.