Ne geçmişe aitim artık, ne de geleceğe dair bir sözüm olabilir. Hayal kurma yaşım çoktan geçti. Boyumdan büyük sözler de vermiyorum kendime artık. Bir günü doğru düzgün yaşamak varken, bir düşün peşinden koşturmuyorum. Ara sıra yinede geceleri yokluyor bazen hüzünlerim ama yüz vermiyorum onlara, sırtımı dönüp uyuyorum. Bunun adına büyümek diyorlar galiba, evet büyüyorum. Tecrübelerimle sabitlendim toprağa. Kimseye tutu(L)nmuyorum artık. Kendime sarılmayı ve yaslanmayı öğrendiğim günden bu yana,kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum.