Senin: “seviyorum” deyişlerine, “benzemez”, benim’ki.!

O kadar derindir’ya, “seviyorum” demekle “bitmez”.!

Ne, yağmur yağmasıyla, “sel” olur,

ne’de, depremlerle yerle bir.!

Benimki, daha büyük işte.!

“Canın” yanar, “sesin” çıkmaz.!

“Gözün” dolar, “yaşlar” akmaz.!

Bir’de, anlatmak istersin, anlayanın olmaz.!

Ben, bir kere, çok sevdim.!

Onüç kelimelikti, benimkisi.!

Ne, azlığı vardı, ne çokluğu dedim ya, “ben” bir kere “ÇOK SEVDİM”..!!