Her ayrılık, helallik ister mi?

"Bitti" kelimesi ile sona erer heyecanlandığın ellerin yabancılaşması.

Oysa, ne samimi idiler "eller"

Sadece ölülerimize mi helal ediyoruz hakkımızı biz?

Her ayrılık bir ölüm değil mi?

Yada ölünce kurtulur mu insan?

"Cehennem var Cennet var" yüz de kaç şans orası?

Sonuçta sevapta var günahta!

Ayrılıklarda, gidilecek yerler çok...

Tavan arası bi yalnızlık!

Soğuyan eller, feri sönmüş gözler, dik duramayan bir kalp ve elbette düşük omuzları insanın.

Mutluluklara gönül koymak, küsmek sevdalara...

Aşka kırılmak ve tuzla buz kimyası kanamak işte.

Sen hiç ayrılırken, kan bağın bile olmayan o insana bakıp

"Seni çok sevdim değil, seni çok seviyorum" deyip,

Hakkım bu aşka helal olsun dedin mi hiç?

Demedin ve denmeyecek.

Gün gelecek, hesap soracak helalsiz biten her aşk, BİZDEN.