Yüküm ağır şafaklara taşıyamam,

yorgun gözlerimde sen varsın

Hangi cinnetten hüküm giydim geceye,

sırrını çözemiyorum

Uzaklara sürgün resmi bir kulağı eksik şarkıların,

Eksik yaşadığımız notalarında

Ritim yok, baştanbaşa bozuk solfej

Çarpar birdenbire,

ahengin kıyılarına mahmur besteler

Bir bütün şarkıda ciltliyoruz hayatı eksik fasiküllerinden

Mezuniyet diploması belki firari bir türkü

Şafağın mı karnı yarıldı gördüğüm rüyalardan

Yağız atlar mı yıkıldı yangın soluklarıma

Bütün özlemlerin son durağında kendi idamlarını

Bir radyodan öğrenmiş Halil ve Selçuk

Yıkılasın buca,

Sembol şiirlerle çatabiliyoruz statükoya

Avluda silah çattılar, avluda adam astılar

Bir sigara yak dostum,

savur dumanını taşlara

Şehrin varoşlarında bir adam yürüyordu,

öfkeden küfürler yağdırıyordu

Bir tekme attı yerdeki boş kutulara,

hıncını alamadı

Yürüdü caddeleri sabaha dek,

sabah ilk otobüsle ayrıldı şehirden

Gözlerindeki yaşı gizlemedi

Eşkıya’dan savunma sorulmadı

Gölgeler düşmedi yakamızdan,

uykularımızı bastı cellatlar

Bir katliama seyirci kaldık,

Kanımızı içen vampir dinlenirken bir deniz kenarında

Bizlerde oturduk evlerin içine, şurdan,

buradan konuşur olduk

Artık ne dağ başlarında firari,

ne at üstünde süvari

Kar mı kalırmış herkesin yaptığı yanına