Zaman zaman, yalnızlıktan kaçmak isteyen şair; kendini mâziye verir, her şeyi unutmak ister, fakat yine de yalnızlıktan kurtulamaz.

Maziyi yâda daldığım zaman,

Nasıl olur da bilmem ki bazan,

Hafızam durur, kaybolur yollar;

Ve sonra birden içime dolar,

Daire gibi genişler sükût,

Der: "İçimde kal, hepsini unut..