Bazı gidenler unutmuyor ama unutanlar hep gitmek zorunda kalıyor. Gitmek zorunda bırakıldığım bir

hikâyeden geliyorum. Adımlarım geldiğim şehrin kaldırımlarına fazlaydı. Terk ettiğim ilk şehirdi o... Kalbine giden ilk otobüse binmiştim. Ama indiğim yer istenildiğim yer değildi. Örselendim. Kalbim kırgındı. Sonra vara

yoğa kırılır oldu. Çok yoruldum. Aldattı beni göğsüm.

Kurşun geçirmez sanıyordum; kalbimden vuruldum.