ÇOcukluk ne kadar da güzeldi. sevdigini öp. kaç. AŞK sarkıları dinlemek yok... kutu kutu pense oynerken NEkadarda mutluyduk! saklambaçta birbirimizin. yerini söylemeye çalışırdık . şimdi saklandıgımz yeri kendimiz bile bilmiyoruz düştügümûzde dizlerimiz kanardı eskiden şimdi ise KAlbimiz kanıyor REddedilme korkusu yokdu. birkez AGLAsak bizim oluyordu herşey Şİmdi günlerce aglıyoruz herşey başkasının oluyo KEŞKE HİÇ BÜYÜMESEYDİK.