Yazın son günü ...

Tüm umutlar bitti derken sanki Güneş yeniden doğdu ,havalar yeniden ısındı ,deniz doldu yeniden ...

Sanki yaz şimdi başlıyordu.

Tam da bugün işte ...

Yıkık dökük hayatlarimizi onarma günüydü .

Küçük bir parça da olsa , ilmik ilmik düğümlü hayatlarimizi çözmeye baslamistik .

Bu sefer korkudan , yenilgiden daha fazlası vardi.

Belki de yeniden bir hayata bağlanıyordu bugün...

İhtimaller doğrultusunda yurutulen hedeflerden gerçekler doguyordu.

Endişe göz bebeklerinden kalplere taşınmış olsa da kalpte korkular çoktan öldürülmüş , tüm olumsuzlukların canına rahmet okunmuştu.

Bugün tüm letafetler yeniden doguyordu.

Hoşgeldin hazanim ...

Sen geç otur yerine ...

Eylül filizlensin gününe ...

Son Ağustos gecesinde ...

Ben Haziran ' a koşuyorum!..

Mevsim geçişi kokularim gulumsemelerde saklı kalsın .

Gazeller dokunmasin gamzelerine , rüzgar esmesin saçlarına ...

Hirpalamasin seni Eylül ...

Yaza kuserim kirpik diplerinden ...

Nil'in Dünyası ...