Bitkinim anne. Herşey ne kadarda sahte, ne kadarda soğuk. Yüzeysel sohbetlerden, birbirini kandırmaya çalışan insanlardan, çıkarcı ilişkilerden bitkinim. Farketmiyormuş gibi davranıp, herşeyi anlamaktan yoruldum. Ne hayat senin bana anlattığın gibi, ne de içindeki insanlar. Senin zamanın mı farklıydı yoksa beni üzmemek için mi farklı anlattın herşeyi? Yoksa kötülüklerden beni saklamak için mi? Söylesene anne, dünya mı değişti yoksa insanlar mı? Bak saklayamadın ama anne, buldular beni. Sonra çok üzdüler beni. "Sizi anneme şikayet edicem" dedim, dinlemediler. Sen yokken, ağlattılar beni anne. Biliyordun dimi anne, sende herşeyi biliyordun, sende aslında insanları tanıyordun, sadece yüreğin farklıydı. Şimdi herşeyi baştan anlat anne, hayata senin gibi bakmak istiyorum.