Bir duruşu olmalı insanın!

Sokak lambaları gibi dimdik!

Işık vermeli dibine ve etrafına..

Yine de ödün vermemeli mum misali kendinden.

“Gurur” sözcüğünü “Onur” ile değiştirmeli lûgatindan.

......Eğer kuralları hiçe sayıp kuralsız yaşamaksa idol,

bir onurunu, bir de şapkasını yanından ayırmamalı insan.

Koltuğunun altına onurunu, başına şapkasını alıp

“Eyvallah” diyebilmeli

Kendisi olmalı insan!!!