Ben büyürken YÜREĞİMİ büyütmeyi

becerememişim .YÜREĞİM hep çocuk kalmış

aslında . Ne ölçülü davranmayı , ne de yerınde

doğru karar vermeyi başarabilir .Zora

geldiğînde ağlayan , en küçük şeyde sevinen

haylaz ama bir okadarda duygusal küçük bir

çocuk benim YÜREĞİM .Neden bukadar çok

ağladığımı soranlara bir türlü

anlatamıyorum ,içimde hissettiğim garipliği ,

yanlızlığı .Ben susmayı tercih ediyorum ,

YÜREĞİM AĞLAMAYI