Ömrümüzden kayıp giden zaman var.

Tutmak istediğimiz, tutunmaya çalıştığımız güzel anlarımız. Silip unutmak istediğimiz acılarımız, kırgınlıklarımız, kızgınlıklarımız var.

Hiçbir şey yerli yerinde değil. Ne tutabiliyoruz ne de silip atabiliyoruz.

Kendimizi sığdırmaya çalıştığımız kısacık bir ömür var avuçlarımızın içinde. Her gün kayıp gidiyor teker teker.

Ne gülüşümüz yerinde kalıyor ne de gözyaşımız.

Kıymetini bilemiyoruz, yüzümüzdeki tebessümlerinde, içimizin cız edişinide.

Sarılmalı insan sahip olduğu her değere. Tutmalı bir ucundan, tutunmalı bir şekilde. Unutmamalı, belki de yeni güne 'Günaydın' diyebilecek bir nefesimizin kalmadığını.

Bir umut olmalı her zaman, yeni güne yeniden yeni kalanlar için..Tuncay Sayın