Ferhan: Ne var bu gülümseyişin altında?

Nilgün: Sen varsın.

Ferhan: Anlamadım?

Nilgün: Sen varsın dedim ya. Ya ben az önce evde oturuyodum, kendi kendime dedim ki çok şükür Ferhan var dedim. Çok şükür dedim.

Ferhan: Yani sırf bunu söylemek için mi geldin?

Nilgün: Değmez mi?

Ferhan: Ne münasebet. Yanında başka bir mazeretin daha olsaydı mesela manava da gidiyor olsaydın bu kadar değerli olmazdı.

| Yeditepe İstanbul