Çağırma yüreğim...

Bırak kalsın uzaklarında..

Sen yine kahreden yalnızlığında boğul..

Bir küçücük umudun ardına sığınma..

Bırak kalsın, sen alıştın nasılsa bu sızıyla

yaşamaya..

Ağlama yüreğim..

Ağlama Varlığını doya doya yaşamadın ki,

Yokluğu bu kadar koyuyor sana..

Biz ne depremler yaşadık seninle,

Ne enkazlar saklı derinliklerinde..

Yeter yüreğim... Sus artık Görmüyor, duymuyor

seni..

Ne demişler dinle... olmuyorsa zorlama orada

bırak..

Sorun ne sendedir... Ne de sevgini gösterme

şeklinde..

Bazıları kaldıramaz sevilmeyi.