Yorumlar

  • Mevlut

    Sevgiyle yoğrulur insanın hamuru Ak pak süt katılır Dürüstlük oklavasıyla açılır Yalnızlık isimli bir sac üzerinde Aşkın ateşiyle pişirilir... O yüzden hep dertlidir insanlar O nedenle yalnız Kimsesiz Oldukça garip Ve onun için erir yavaş yavaş... Küskün gülümsemeler İki yüzlüdür bazen sevgilililer Onun için eşsiz Yapayalnızdır aslında insan Onun için sessiz Adının ''sonsuzluk'' konmadığını bilir Onun için kimsesiz Bilmemezlikten gelir, boşverir Bir gündoğumu kadar kısa Aniden nefes tükenir İşte onun için neşesiz...