"Yanınızdaki kişiye değer verin. Kırmayın onu.

Durup durup sevdiğinizi söyleyin. Özel hissettirin.

En ufak bir şeyde bitti demeyin, ağlatmayın, üzmeyin.

Neden mi. Çünkü ölümün saati yok. Belki son sarılmanızdır, belki son görüşünüzdür. Belki saatler sonra ona değil de artık toprağına dokunacaksınız. O değil de toprağını öpeceksiniz.

Belki ettiğiniz kavgalara bile pişman olacaksınız. Keşke yanımda olsa da sarılsam diyeceksiniz. Sevdiklerinizin değerini kaybettikten sonra değil, şu an bilin. Toprak aldığında geri vermez, çünkü ölümün saati yok"

Daha ne söylenebilir bilmiyorum