Biri gelir ve her şeyi unutturur ya hani bu hep böyledir her gelen gider. Her merhaba yerini elvedaya bırakır. En güvendiklerimiz bile yalnız bırakır. Kurulan hayallere mi yoksa o kadar yaşadıklarından sonra tekrar birine güvendiğin için mi acı çekersin, bilinmez. Kendine sorarsın sürekli madem gidecekti niye kendine alıştırdı ? Niye geleceğe inandırdı ? Niye onlarca söze inandırdı ? diye onlarca soru sorarsın ama cevap veremezsin. Aslında cevabı kolay, herkes gider. En güvendiklerin bile. İnsan bunu bile bile niye güvenir ki ? Çok zordur alıştığınız insanın gitmesi ama hayat dejavu gibi hep aynı sahne. Biri gelip yine unutturacak her şeyi. Ama ne mi olacak ? O da gidecek. En iyisimi yalnızlığı öğrenmek. Çünkü yalnızlığı öğrendin mi kim gelse yıkamaz seni. Tek başına kaldıkça güçlenir insan. Gereksiz insanlarla kalabalık bir hayatınız olacağına bırakın kendinizle yalnız kalın. Çünkü hayat üzülmek icin çok kısa.