Imren, 38

Küçük bir kız çocuğu.Hava güneşli.Ama havayı aydınlatan o küçük kız.

Bir ip var. Etrafında dolaşıyor . İp atlıyor .Yaklaşmak istiyorum , bana bakmıyor.

Sürekli gökyüzüne bakıyor . Gökyüzü hiç olmadığı kadar mavi.

Her defasında daha yükseğe sıçramaya çalışıyor , ve başarıyor.

Saçları dans ediyor , gelecek zaferi kutlamak için.

Oraya gitmeyi çok istiyor.

Ben o küçük kızı seviyorum.her sıçrayışında daha da uzaklaşıyor.

- Gitme demek geliyor içimden.

Gözlerindeki istek dedirtmiyor bana.

Dayanamıyorum.

" Dur " diyorum , ne olur gitme . Beraber oynayalım.

Gittikçe alçalıyor tam da ulaşacakken maviliğe.

Oyun oynadığı iki ipin arasında duruyor. Ağlamaya başlıyor.

" Ağlama " diyorum . " Söz veriyorum ben götürücem seni

ama ne olur şimdi gitme "

Cevap vermiyor . Arkasını dönüyor.

- Elini ver , beraber gidelim.

-‘’oyunumu bozdun’’ diyor.

Seninle oynamıycam.

Peki diyorum.ne var o gökyüzünde?

Bulut diyor.

Orada ne var diyorum?

" Kalbimi sakladım ben oraya " diyor.

-‘’Seninle oynamam ben git artık’’ diyor.

Ve uyanıyorum.

Güneş vuruyor yüzüme perdenin arasından.

Hava hiç olmadığı kadar mavi.

Pencereden bakıyorum ,

Küçük bir kız ip atlıyor .

Dışarı çıkıyorum , yaklaşmak istiyorum

Bana bakmıyor.

- ‘’Sana kalbini getirdim’’ diyorum ,

gülüyor.

Elimi tutuyor.kalbime götürüyor.

• Nivel

  1

• Puntos

  0