Bahtiyar Yildirim

Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen birgeçmişim......

Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım...

Yaşadığım birtek andan bile pişmanlık duymadım...

Asla keşkelerim olmadı...

Hiçbirzaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım.....

Karşımabazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı ama olsun ......

ben yine sadece hislerimle yaşadım..

Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , yada asla birini severken karşılığını beklemedim...

Dostluğuma değerbiçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim...

Sevdiysem sonunakadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim...

Bazen çokkırıldım , bazen belki de kırdım...

Ama hata insana mahsustur dedim..

Affettim , af diledim..

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama benonları yinede affettim..

Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.

Belkide içten içe sinsice güldüler...

Ama asıl unuttukları şuydu...

Benaldanmadım...

Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar...

Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için..

.Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için......

Oysa benhiç insan kaybetmedim...

Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim okadar..