Zeynep, 33

Biliyordum sonunu.Mutlu son olmaz derlerdi ya işte aynen öyle.Ama kaptırmıştım kendimi delicesine.Belkide sana inanmıştım.Sahi ne kadar çok inanmışım değil mi?Yanına gelirken çok korkardım 'Ya bi daha sarılamazsam?'diye.Gelirken nefes alamayacak gibi olurdum,ellerim buz keserdi.O değilde bi daha istesekte sarılmak yok değil mi?

Kim bilir belki özlerim,belki delicesine yanar içim belkide ağlarım yine sabahlara kadar.Gözlerim kızarır.Senden bahsedildiği her an gözlerim dolar ama belli etmem.Bi bahanem olur ya rüzgardan derim ya da güneşten.Kimse bilmez seni ben hep içimde yaşarım.İçim içimi yer ne yapıyo nerde kimle diye ama sormam kimselere.'Çocuk musun zeynep?'deyişin gelir aklıma.Çocuk olabilseydim keşke diyede cevaplarım içimden.Kimi zaman dalar giderim uzaklara biri dürter kendine gel diye sadece boş boş bakarım dalmışım diye.Kime daldım neye aldım aklıma ne geldi böyle oldum kimse bilmez.Anlatamam artık kimselere yüzsüzlük yapmam daha ne kadar yapabilirim ki zaten değil mi?Ve böylece içimde sen,aklımda sen,attığım her adımda,geçtiğim her sokakta sen günler gelip geçer.Belki 1 yıl,belki 3 yıl belkide yıllar.O zamana kadar sen olmazsın değil mi?Yakmazsın canımı eskisi kadar.Yeni dostluklar kurulur,yeni bi hayata adım atılır.Sonra yine bir gün sorarlar sana tam içten kahkahaların ortasında 'Sen hiç sevdin mi?İlk aşkın kimdi?'diye.Bi süre dalarsın gözünün önünde binbir türlü hayal.Aklıma girersin yine bütün gözler cevap vermemi beklerken.Sonra dünyaya dönerim 'Evet sevdim.'cevabıyla.Anlat derler anlatmaya başlarım yıllar önce kaybettiğim seni.Çok severdim.Bi gözleri vardı ki dünyalara bedeldi yandan bile baksa dünyalar benim olurdu.Dünyada gördüğüm yeşillerden farklıydı sanki ya da bakışları anlam katıyodu gözlerine.O kadar sıkı sarılırdı ki nefes alamıyorum sanardım ama olsun onun yanındaydım ya farketmezdi.Kokusu o kadar güzeldi ki belki diğer tüm parfümlerden daha güzel.Bazen kızardı,bazen kıyamazdı.Bazende nefret ederdi belki ölsede kurtulsam diye belkide severdi kim bilir.'Sevdiğinden emin değilsen nasıl sevdin?'derler belki o zaman susarım işte ne diyebilirim ki.Sahiden hiç sevmedi mi acaba diye düşünürüm kendi kendime.Kim bilir belkide sevmedi.Diğerlerinin açtığı yaraları ben ödedim belki.Şimdi onun bana açtığı yaralarıda başkaları ödeyecek belkide.

Öyle işteee.Adın kaldı geriye.Hiç silinmeyecek olan ömrümce üzerimde taşıyacağım hayalin kaldı geriye senden.Kokun kaldı üstümde hiç geçmeyecekmiş gibi.Geçmesinde zaten çok severdim bilirsin.Bide gözlerin kaldı aklımda gözlerinin kahverengi gozlerin i özledim be.Çok özledim hemde kızgın bile

Neysee.Her şeyi geçtimde 'O kimdi?Adı neydi?'diye soracaklar.Gözlerim dolacak yine kim bilir belkide ağlayacağım yine sonra hıçkırıklar arasında cevap vereceğim 'O her şeyimdi ama anlamlı olan her şeyi alıp gitti.'

• Seviye

  1

• Puan

  0