
hayatım boyunca kendi çıkarlarım menfaatlerim uğruna insan satmadim. Hiç bir zaman benci olmadım. Bana taş atana el verdim. Kırdılar , üzdüler , canımi yaktılar ama , yine de onlara gülümsedim. Hep affettim. Içtiğim suyun yediğim bir lokma ekmeğin aldığım bir gram sevginin hakkını sonuna kadar verdim. Asla nankör olmadım olana da tahammül etmedim. Ne kimseye başımı eğdim. Ne de haksızlık ettim . Sadece çok fazla değer verdim. Kendimi değersiz kıldım. Hatır gönül bildim. Kimseye saygısızlık etmedim. Bana inanan güvenen herkesi asla yarı yolda bırakmadım. Sarsmadim. Insanların hep yalanlarını gördüm. Sustum. Salaga yattım. Korktuğum için mi HAYIR . sadece yüzlerine vurup rencide etmek istemedim. Hayatım boyunca hiç mi hata yapmadım tabi ki yaptım. Belki her insan kadar hatalar insanlara mahsustur. Insan beşer_ ül şaşar . Hataya düşebilir. Ama hiçbir zaman yüzümü kizartacak basımı eğecek hata yapmadım asla. Herkesi kendim yüreğim gibi bildim. Hep inandım , kandım , iyi olabileceklerini düşündüm ama yanıldın. Şimdi tüm bunları yaptığım için kaybettim mi ? Hayır aksine kazandım neyi mi ? Insanlığı mi . Ben hiç insan kaybetmedim. Kaybeden beni kaybetti. Bir çoğu farkına varıp döndü , yada bir çoğu sonradan farkına varacak. Ama asla bir ben olmayacağım . Bir daha asla kimsenin canımı yakmasına izin vermeyeceğim. BENI KIRMAK IÇIN BILE BULAMAYACAKLAR........