Musti, 37

Hasret şiirleri yazmak yordu.

Gülümseyen yüzün

hayalimde dans ederken

ağlamamak zordu.

Yine akşam oldu

Yine yine sensiz.

Sensizlik tüm şiirlerime

kafiye oldu.

Geceyi gizlemiyordu

Perdeleri kapatmam.

Sen uyuyordun,

şehir uyuyordu.

Ben ağlıyordum

gözyaşım yoktu.

Seni sevdiğimi

masam biliyordu

sandalyelerim

ve duvarlar...

Bir sen bilmiyordun.

Öğrenmek için bu mektubu

yazmamı bekliyordun.

Oysa mektupta

adresin yoktu

ismin yoktu...

H.T.Y. G.R.E.W

• Level

  1

• Points

  0