Fatmagül, 31

Sonra farkettim işte. Meğer benim kimseye ihtiyacım yokmuş. Zaten yokmuşta kimsem. Olmamışta hiç. Üzülmedim ama. Aksine, dahada bir güçlendim. Dahada sağlamlaştı adımlarım, bir heybet kazandı bakışlarım. Kaybedenin ben olduğumu sandılar. Ama hiç bilmediler, bilemediler bana neler kazandırdıklarını. Marifet susmaktaymış meğer. Sükutuna bir tutamda tebessüm katmayı becerebildin mi? İşte tam olarak da oymuş insanlara verilebilecek en anlamlı cevap. Keskin sirke küpüne zararmış. Her samanın bir zamanı varmış. Boşverecekmişin. Aslında, zaten hata bendeymiş hep. 3 kuruşluk insanlara trilyonluk değer verince açık ara farkla zararlı çıkacak olanın ben olacağımı bilmem gerekiyormuş. Ha birde. Sevmemen gerekiyormuş. Dostuda, arkadaşıda, sevgiliyide. Devir değişti diyenler boşuna demiyormuş. Deveye diken yarıyormuş, insana... Neyse öyle işte. Yani aslında kötü biri değilim ben. Biraz fazlaca yaktılar canımı. Birazda fazla yoruldum. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın modundayım fakat, bana yaklaşacak olan yılanıda bin parçaya bölmeye yeminli yarı tarafım. Canfeza diyor ya "Makinisti ölmüş bir tren kadar tehlikeliyim hem!". Yine başka bir mısrasnda dediği gibi "Şeref suyum, kan aşım. Ya şeref elden gider ya da başım!" hele hele diyor ya hani? " Onlar sefalarını sürmeyecekler. Öyle ağlayacağımki gülemeyecekler. Sen olacak! Alacak civarı. Başka birgün daha göremeyecekler! " Canfeza <3 çoğu zaman ben susuyorum o konuşuyor zaten. Neyse bir hayli zırvaladım sanırım. Bir ergen atasözüyle sonlandırayım gelenek bozulmasın. "Hakkımda geri kalanı, hakkın olduğunda öğrenirsin!" :D

• Seviye

  1

• Puan

  310