
Her yaşayan ölür, her yeni eskir; yaşlanan herkes zeval bulur. Her şey fânidir, gider.
KaLp kırıLsa da sever..♥ ` hadi Lan ! Sen hiç kırıLmış bardaktan su içtin mi ? :)
Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim.... Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim.... Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim.... Bazen çok kırıldım, bazen belkide kırdım. Ama hata insana mahsustu......r dedim. Affettim, af diledim.... Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim.... Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belkide içten içe sinsice güldüler. Ama asıl unuttukları şuydu.... Ben aldanmadım. Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar.... Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için.... Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.... Oysa ben hiç insan kaybetmedim.... Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar.... Hicran yağmurlarından sıyrılıp ötelerde kendimi aradım, bulamadım… Hayatımın gençlik satırlarında adı geçen yâr. Sırtımı her döndüğümde bir can yitirdim bu bahar… İdama giderken hislerim, güneşim yüzünü görmeyi bekledim hep. Kalemi kırık bir aşkı mühürledim yüreğime. “unuttum” diye haykırırken bile unutmadığımı ispatlıyordum kendime. Yoruldum yâr Sevgiler nerde gerçekler yalanmış. Aşk için kurduğum düşlerin yerini Kocaman yanılgılar almış. ... KİNİM DİLİME BAĞLILIKTA YEMİNLİYSE BENMİ ŞEYTANIM....!!!