Ersin, 44
***FENERBAHÇE***
Bir sırt dönüş biçimi benimkisi , yalınayak bir kıyıdan kelimelerimi sektirip sevinmelerim bahane .. çokta emin değilim aslında ama geride kalsın istiyorum tüm mavi olmayanlar ve nefessiz bırakıp boğuyorum tüm yüzme bilmeyen yanlarımı .. soğuk bir kış günü pantolonunun paçalarını katlayıp , kendi kıyısından kendi kıyımını yapan birisi oluveriyorum birden . ben , sırtımı döndüklerim kadarım aslında biliyorum , belkide bu bir inkar ama olsun .. yüzleşme bu deyip geçiştiriyorum , bana ait olmayan herşeye sırtımı dönüyorum , kendimle yüzleşiyorum ..
yüzyıllardır böyleyim ben , önüme maviyi alınca unuturum herşeyi , herşey geride kalmış gibi .. içime çekerken ciğerlerimi yakan iyotla arınıyorum sanki , hiç yalan söylememiş gibi .. ufukta bir gemi arıyorum tablo tamamlansın diye , eksiklikleri hiç sevmiyorum .. sonra ayaklarımın altından çekilmeye başlıyor deniz , çamura batıyorum ..
arkam dönmekten korkuyorum ilk kez , sanki o gemi benim arkamı dönmemi beklermiş gibi , yine arada kalıyorum
dedim ya , yüzyıllardır böyleyim ben , mukaddes bir kuytuda sıramı beklerken kendimle , yitip giden tüm gemilere özlemim .. rüya ile gerçeğin arasında bir seyrüsefer için hazır düzenli katlanmış paçalarım .. bir adım atsam okyanus ..
düşünüyorum da , koca deniz bir bedenin içine sığıyor bende , tek büyüklüğüm bu sanırım .. yoksa emziği yeni bırakmış bir çocuk şaşkınlığındayım her daim .. önüme denizi alınca kirli sakallı bir adam oluveriyorum nedense , neyse ..
maviden başka izahı olmayan bu kıyısal duruşta , arkama aldıklarım önümde duranları kirletmesinler diyedir bu güçlü görünme çabaları , yoksa hayat iki damla gözyaşı , ha düştü ha düşecek ..
عن التطبيق
- بيشتي (المباراة المفضلة)
صور
ما فيه منشورات